Krokodyl

Poduszka dla chłopczyka, który lubi krokodyle.

Krokodyla "wytatuowałam" w kamienie i są to pierwsze w moim wykonaniu kamienie, które zaakceptowałam. Niby łatwe pikowanie, ale efekt zupełnie nie podobał mi się. Dopiero teraz nastąpił ten moment - może być :).

Chciałam, aby na poduszce było imię chłopca. Na aplikację nie miałam ochoty, zwyczajne lenistwo... Próbowałam napisać ściegiem atłaskowym, czyli gęstym zygzakiem, efekt na łukach koszmarny. Nie pozostało mi nic innego, jak tylko wypikować literki.

Mam nadzieję, że obdarowanemu przypadnie do gustu poduszka - przytulanka. Tylko właściwie to strach przytulać się do takich zębów...

Ps. Wzór poduszki zaczerpnęłam od Kasi Ino-Ino z pracowni ino-ino, za zgodą autorki. Kasiu - dzięki :) 

Jaja muszą być (2) ...

Na blogu to moja druga Wielkanoc, zatem jaja muszą być kolejny raz :).
Uszyłam podkładki w kształcie jajecznym na kiermasz charytatywny.

 Kilka szczegółów:

Tym razem szyłam jako Lub.Patchwork.pl :)

Świąteczne przygotowania

... w trakcie...

Jesiennie...

         ... uszyłam już jakiś czas temu. Czas pokazać, choć nie jestem zadowolona z efektu, bo wyszedł taki trochę smutny.

  A ponadto te pikowanki koślawe. Całe szczęście, że na wzorzystym materiale tak ich nie widać ;).

Trening czyni mistrza, tak więc trenuję. Tylko szkoda tak "na sucho" ćwiczyć, niech już coś z tego będzie pożytecznego :).

Miałam jednak wielką frajdę przy szyciu, bo to prezent dla Bliskiej Osoby. No i szyłam ulubiony wzór listka, który jest moim logo :).

Gdy obserwuję, jak ktoś pikuje, wydaje mi się to w sumie proste. Potem zasiadam do tej czynności i pustka w głownie, mięśnie sztywnieją, a maszyna nie chce mnie słuchać.

Póki co, nie rezygnuję z zabawy w pikowanie. Tylko muszę pamiętać, że nie ma sensu pikować na materiałach zbyt wzorzystych.

Ps. Dziękuję Wiesi z Quilt and Smile za inspiracje do pikowania :).

Po raz pierwszy

          ... wszyłam moją metkę.

Małe, a cieszy :).

Moja nerka...

... czyli saszetka typu nerka.
Szyłam, a w głowie miałam morskie spacery :).

Skorzystałam z pomocy i wykroju zamieszczonego na blogu Eti radość szycia.

Ps. Szyciową niemoc mam za sobą :).

Niemoc szyciowa...

... dopadła mnie i trzymała blisko miesiąc. Czasem tak miewam. Objawia się tym, że albo nie mam ochoty szyć, albo (co gorsze) ochotę mam, ale nic nie wychodzi.
Obecna niemoc szyciowa była (niech to właśnie będzie już czas przeszły) tego drugiego rodzaju. Trzymała prawie miesiąc :(.
Miałam  pomysł na komplet stołowy (bieżnik + podkładki), nowy wzór - szycie po łuku (czego jeszcze nie robiłam, no może kiedyś parę bloczków NYB), przemyślane pikowanki i wieeelki zapał.
I dopadła mnie niemoc!
Zaparłam się: szyłam, prułam, szyłam, prułam, szyłam, prułam i .... itd. Miałam wrażenie, że pruję więcej niż szyję ;).
Podsumowując w życiu tyle się nie naprułam, bo albo się pomyliłam, albo poszło krzywo, albo pikowanki nie wychodziły tak, jak należy. Pruciowa rozpusta :D (teraz już śmieję się, ale wówczas...).

Uszyłam, skończyłam, ale nie tak miało być.
Rezygnowałam stopniowo z planów, obniżałam poziom trudności, bo zwyczajnie miałam czasem problem z uszyciem czegoś w linii prostej. Momentami całkowicie wątpiłam w swoje jakiekolwiek umiejętności.

Oto efekt

Plan był taki, aby można było stosować zestaw dwustronnie.

Pamiątkowa metryczka

Pikowanki

Jeśli nie konfrontuję planów z efektem, to jestem zadowolona, że w tej niemocy w ogóle coś mi wyszło.
O tym, jak miało być, nie powiem, bo może jeszcze kiedyś jeszcze do tego wrócę :).

Niech Wam nitki nie plączą się nigdy, a pikusie pikują  prześlicznie!